Όμορφες ιστορίες απο τα βιβλία του Μαν. Βιλλαντώνη "Ψαράδικες ιστορίες" και "Βαρκάρηδες"

ΧΡΥΣΟΥΛΑ Λ .Ν .

Στα προσφυγικά εκεί έμενε ο μπάρμπα Σπύρος. Κάθε πρωί και γύρω στις 6, κατέβαινε από τα στενά στο λιμάνι. Σταματούσε στον Άγιο Νικόλαο, έκανε το σταυρό του και μετά πήγαινε στη βάρκα του. Έμπαινε μέσα, κοιτούσε τα σχοινιά και τα ρεμέντζα της, την έπλενε και την καμάρωνε. Οι άλλοι θαλασσινοί που γνώριζαν την αγάπη του για τη βάρκα του, τον πείραζαν και  όλο του έλεγαν "Καπετάν Σπύρο, έχεις την καλύτερη βάρκα", αυτός φούσκωνε από υπερηφάνεια και την πρόσεχε όλο και περισσότερο. ΧΡΥΣΟΥΛΑ την είχε ονομάσει από το όνομα της μοναχοκόρης που είχε. Και η βάρκα

ΤΟ ΧΑΝΙ

Απο τα ανέκδοτα διηγήματα του Μανώλη Βιλλαντώνη

Σήμερα υπάρχουν πολλά και μεγάλα πάρκιν που αράζουν πολλά τροχοφόρα αυτοκίνητα, κούρσες, φορτηγά και άλλα οχήματα.

Πριν πολλά χρόνια όμως που τα μεταφορικά μέσα ήταν τα γαϊδούρια, τα μουλάρια και τα άλογα, οι άνθρωποι κατέβαιναν με αυτά από τα διάφορα χωριά, στη χώρα και στο λιμάνι, είτε να κάνουν διάφορες δουλειές η μεταφέροντας τα προϊόντα τους .

Το πάρκινκ τους ήταν το Χάνι, ένας μεγάλος υπαίθριος χώρος που

Η νεράιδα και ο ιππότης -(ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ του Μαν. Κ. Βιλαντώνη

              ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ

Η νεράιδα και ο ιππότης

Κράταγαν χεράκι και έδειχναν πολύ ερωτευμένοι. Καθόντουσαν στο πετρόκτιστο παγκάκι κάτω από τα Παλάτια. ‘Ήταν μια ζεστή απογευματινή μέρα αρχές του Ιούλη.

Όσο πλησίαζα προς το μέρος τους διέκρινα ότι ήταν μεγάλοι άνθρωποι .Φτάνοντας

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ "ΜΕΡΜΗΓΚΟΥ" ΚΑΙ ΤΗΝ "ΤΡΑΝΗ ΦΟΥΝΤΑΝΑ"

Οι γούρνες της "Μερμηγκούς"

του Μαν. Κ. Βιλαντώνη

Μόνο οι ονομασίες και οι τοποθεσίες έχουν μείνει. Και νιώθουμε θλίψη όταν θυμόμαστε κάποια μνημεία και οικοδομήματα που δυστυχώς δεν μπορέσαμε να τα κρατήσουμε για να τα γνωρίσουν και οι άλλοι μετά από εμάς. Και αναφέρομαι τις γούρνες που έπλεναν οι γυναίκες που μερικές από αυτές ήταν έργα τέχνης. Γούρνες υπαίθριες υπήρχαν τις πρωτεύουσες και στα χωριά όλων των νησιών

ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ απο μαθητές του Γυμνασίου στη Χώρα

Λ. Ναυπλιώτης, Π. Γλύμπης, Μ. Μαϊτός,
Μαρ. Φουτάκογλου, Ι. Βαφίας,
Τάκης Γιαννούλης"Κανάρης"

ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΝΑΞΟΥ: ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΕΣ ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

 του Μανώλη Κ. Βιλαντώνη

Το θέατρο ξεκίνησε από την αρχαία Ελλάδα και η λέξη θέατρο , σημαίνει το σύνολο των θεατών , μετά ταυτίστηκε και με το χώρο που λάμβαναν μέρος οι παραστάσεις . Οι ρίζες του ξεκινούν από τον Διόνυσο του θεού του κρασιού και της γονιμότητας . Οι οπαδοί

"ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΚΑΡΝΑΓΙΟ" απο τις ψαράδικες ιστορίες τουΜαν. Κ. Βιλαντώνη)

"ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΚΑΡΝΑΓΙΟ"    (ΟΤΑΝ ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΒΑΡΚΕΣ)

Λένε ότι μια φορά το χρόνο τα ζώα και τα ψάρια μιλάνε μεταξύ τους με ανθρώπινη λαλιά. Δεν έδινα σημασία και πίστευα ότι όλα αυτά είναι παλιές παραδόσεις.
Όμως έτυχε σε μένα ένα βράδυ να κρυφακούσω συζήτηση όχι με ζώα, αλλά με βάρκες και καΐκια. Αλλά, καλύτερα να διηγηθώ αυτό που μου συνέβη.

Στο νησί μου υπάρχει ένα πολύ παλιό καρνάγιο, στο μεγαλύτερο μέρος του δεκάδες  βάρκες

ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ από τις ANEKΔΟΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ του Μαν. Κ. Βιλαντώνη

ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Τρίτη Δημοτικού ήρθε στο σχολείο μας ο Πέτρος. Ο πατέρας του υπάλληλος του Δημοσίου και μετά από μετάθεση εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του στη πόλη μας.Ο Πέτρος ήταν ψηλό αγόρι πολύ ψηλό ένα κεφάλι και πάνω από το ψηλότερο παιδί του σχολείου μας, γι’ αυτό και από την πρώτη

ΔΥΟ ΟΜΟΡΦΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ: Η ΒΑΡΚΑ ΜΑΣ και Ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΣΤΡΑΤΗΣ

απο το ΜΑΝΩΛΗ Κ. ΒΙΛΑΝΤΩΝΗ

Η ΒΑΡΚΑ ΜΑΣ

Παιδιά ψαράδων ο ξάδελφος μου κι εγώ. Αγαπούσαμε το ψάρεμα και τη θάλασσα και είχαμε συνεταιρικά μια ερασιτεχνική βάρκα.
Η τελευταία βάρκα που αγοράσαμε ήταν μια Σαμιώτικια, έξι μέτρα και την είχαμε για πολλά χρόνια. Την αγαπήσαμε γιατί ήταν ένα ωραίο καλοτάξιδο και γερό σκαρί. Πολλές χαρές και αγωνίες μας

ΜΙΑ ΒΑΡΚΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΑΞΙΔΕΨΕ ΠΟΤΕ

Eνα συγκινητικό διήγημα - μια αληθινή ιστορία
του Μανώλη Κ. Βιλαντώνη

Στην παλιά χώρα δίπλα από την θάλασσα σε κάτι παλιά πέτρινα σπίτια το ένα πλάι από το άλλο γεννηθήκαμε εγώ και ο φίλος μου ο Βλάσης, εγώ το Σάββατο και μια μέρα αργότερα Κυριακή ο Βλάσης.
Οι γονείς μας δεν έκαναν την ίδια δουλειά, ο πατέρας μου ήταν ψαράς και του Βλάση οικοδόμος ήταν όμως πολύ καλοί φίλοι και πολλές φορές  έπιναν το κρασάκι τους στην ταβέρνα η μαζευόντουσαν στα σπίτια τους. Όταν γεννηθήκαμε με τον Βλάση οι γονείς μας θέλησαν μαζί να  γιορτάσουν τον

"ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΑΚΙ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ" ANEKΔΟΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ του Μανώλη Κ. Βιλαντώνη

                              ANEKΔΟΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 1960
Μανώλη .Κ .Βιλαντώνη

ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΑΚΙ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ

    Οι άνθρωποι που γεννηθήκαμε λίγο πριν την κατοχή, ακόμη και τις δεκαετίες του 50 και του 60, και όσοι υπάρχουμε μέχρι σήμερα, είχαμε την τύχη να ζήσουμε τρομακτικές επιστημονικές αλλαγές. Οι πρόγονοι μας χιλιάδες χρόνια αντιμετώπιζαν μεγάλες δυσκολίες, τα βήματα εξέλιξης γι αυτούς ήταν αργά. Θυμάμαι τα παιδικά μου

Σειρά ανέκδοτων ιστοριών του Μαν. Βιλαντώνη: ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ
(ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ)
Σε ένα παλιό μπαούλο της μάνας μου βρήκα κιτρινισμένο ένα τετράδιο. Σε αυτό παιδί από 8-9 χρόνων σημείωνα όσα ζούσα τότε και αυτά  που έβλεπα, άκουγα και μου έκαναν εντύπωση. Ευχαριστήθηκα και συγκινήθηκα γιατί μου θύμισε την μικρή μου τότε πόλη, τις παλιές γειτονιές και τους φίλους,  τα ατέλειωτα

Σειρά ανέκδοτων ιστοριών του Μαν. Βιλαντώνη: ΤΟ ΚΑΣΕΛΑΚΙ ΤΟΥ ΠΕΘΑΜΕΝΟΥ

.."κάτσε κύριε Μίμη να μας πεις μαι
ιστορία ακόμα"

Εκείνα τα χρόνια τα περισσότερα παιδιά που τελειώναμε το δημοτικό σχολείο πηγαίναμε για τις τέχνες. Εμένα μου άρεσε να γίνω μαραγκός και πήγα να μάθω την δουλειά κοντά σε ένα καλό μάστορα που είχε το μαραγκούδικο στην Xώρα. Τα λεφτά που μου έδινε ήταν ελάχιστα αλλά ήμουν ευχαριστημένος, ήταν καλός άνθρωπος και σε λίγους μήνες είχα μάθει αρκετά πράγματα .Κάποια μέρα με έστειλε στο νεκροταφείο να πάρω μια παραγγελία, από μια κυρία που παρευρίσκονταν και

Σειρά ανέκδοτων ιστοριών του Μαν. Βιλαντώνη - Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΑΜΒΑΚΙ

Ο Μπάρμπα Γιακουμής (Ζυός)
(αρχείο Μ. Βιλαντώνη)

Ο Κουτσογιάκουμος
Φωτό Ι. Μαργαρίτη (Μπαρμπούνη)
παρμένη απο το καφενείο "Ρουπελ"
Στυλ. Παντελιά(αντίγραφο)

Στις φωτογραφίες εμφανίζονται γνωστοί ηλικιωμένοι - "παππούδες" που γνώρισε η γενιά του γράφοντος Μ. Βιλλαντώνη στη Χώρα της Νάξου

Ο παππούς μου είχε κλείσει τα 85 χρόνια του. Δεν είχε σοβαρά προβλήματα υγείας, μόνο τα πόδια  του πονούσαν, και αναγκαζόνταν πολλές φορές και

Σειρά ανέκδοτων ιστοριών του Μαν. Βιλαντώνη Ο ΚΥΝΗΓΗΜΕΝΟΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ (ΤΟ ΧΤΑΠΟΔΙ)

Ο ΚΥΝΗΓΗΜΕΝΟΣ ΓΙΓΑΝΤΑΣ (ΤΟ ΧΤΑΠΟΔΙ)

Ένας από τους πιο ωραίους μεζέδες της θάλασσας είναι το χταπόδι .
Εκατομμύρια άνθρωποι στο κόσμο με διάφορες συνταγές γεύονται αυτόν τον υπέροχο μεζέ .Στα παραθαλάσσια μέρη της πατρίδας μας σερβίρετε ψητό μαζί με ουζάκι . Γι αυτό είναι και το πιο κυνηγημένο από όλα όσα βρίσκονται στην στεριά και στην θάλασσα .Όταν πιάσουμε το χταπόδι έχει φρικτό θάνατο γιατί το μαχαιρώνουμε και μετά το χτυπάμε δυνατά για να πεθάνει .Τα χταπόδια είναι πολύ έξυπνα και επίσης λαίμαργα και επιθετικά γι αυτό πιάνονται εύκολα..