Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

ΜΙΛΤΟΝ ΦΡΙΝΤΜΑΝ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΣΟΚ

Portrait of Milton Friedman.jpg
Ισίδωρος Νερούτσος
Νότια Κορέα, Αργεντινή, Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Χιλή του Πινοσέτ και άλλες χώρες, ακολούθησαν, συμμορφούμενες προς τας υποδείξεις των ισχυρών, τοκογλυφικών μεγαλοεπιχειρηματικών δυνάμεων, το νεοφιλελεύθερο Δόγμα του Σοκ. Το δόγμα αυτό βασίστηκε στις ακραίες μονεταριστικές νεοφιλελεύθερες θεωρίες, του Μίλτον Φρίντμαν, ηγετικού επιστημονικού στελέχους της λεγόμενης σχολής του Σικάγου. Το δόγμα αυτό το χαρακτηρίζει, η απόλυτη εμπιστοσύνη στην ικανότητα αυτορρύθμισης της αγοράς και η
δυσπιστία σε κάθε μορφή κρατικού παρεμβατισμού.                                                                                 
(Σημείωση: Ο όρος φιλελευθερισμός αναφέρεται μόνο στην ελευθερία, ασυδοσία θα έλεγα, των αγορών και της κίνησης κεφαλαίων και καμία σχέση έχει, με την αξιοπρέπεια την ελευθερία των απλών ανθρώπων και με τα δικαιώματα των εργαζομένων. Για την «ελεύθερη και απρόσκοπτη» λειτουργία των αγορών, σύμφωνα με την θεωρία αυτή, όπως το είδαμε στην πράξη, τόσο στην χώρα μας, όσο και στις άλλες χώρες, ο κρατικός παρεμβατισμός, είναι αναγκαίος και καλοδεχούμενος, ΜΟΝΟ έναντι των νόμιμων αυτονόητων και δίκαιων διεκδικήσεων των εργαζομένων και του κοινωνικού συνόλου)
                                                                                                                                                              Ο Φρίντμαν υποστήριξε την όλο και ποιο πολύ, ισχυρότερη νομική προστασία των οικονομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, για να προωθηθεί η βιομηχανική και εμπορική ανάπτυξη και ευημερία και να στηριχθεί, όπως έλεγε, η δημοκρατία, η ελευθερία και το κράτος δικαίου στην κοινωνία.                                                                                                                               
Στην μαθηματική εξίσωση του Μίλτον Φρίντμαν, για τα οικονομικά επιτεύγματα των «ελεύθερων» αγορών, δεν υπάρχει χώρος, για κοινωνικά αγαθά και δικαιώματα, για το φυσικό περιβάλλον, για τις παραδόσεις και  τον πολιτισμό.                                                         
Η κοινωνική ασφάλιση υποστήριζε, ότι προκαλούσε τοξική εξάρτηση των πολιτών από το κράτος.                                                                                                                                               
Οι ακραίες φιλοκαπιταλιστικές θεωρίες του Φρίντμαν, επιβραβεύθηκαν με το βραβείο Νόμπελ  οικονομικών επιστημών, το 1976.                                                                                  
Πόσο αληθινή είναι αυτή η θεωρία, στην πράξη φάνηκε, από τα αποτελέσματα, που είχε στις χώρες που δοκιμάστηκε. Το αποτέλεσμα είναι ήδη γνωστό. Δημιούργησε μεγάλη φτωχοποίηση του κράτους, της μεσαίας τάξης, της τάξης των εργαζομένων, των συνταξιούχων και τεράστια ανεργία, ενώ βγήκε κερδισμένο μόνο το μεγάλο κεφάλαιο, που είχε την δυνατότητα προσαρμογής στο δόγμα και μετακίνησής του, σε άλλες χώρες.                                                         
Το κράτος δικαίου και η δημοκρατία, όπως αποδείχθηκε και στην χώρα μας, αλλά και στις άλλες χώρες, κουρελιάστηκαν και καταπατήθηκαν.
Οι πολίτες ως απάντηση στις θεμιτές και νόμιμες διαμαρτυρίες τους, έλαβαν άγριο κρατικό παρεμβατισμό, με ξυλοδαρμούς, χημικά, πυροσβεστικές, μπάρες προστασίας, ρολά ασφαλείας σε υπηρεσίες και υπουργεία, κλειστούς σταθμούς του μετρό, επιστρατεύσεις και απολύσεις εργαζομένων, μειώσεις μισθών και συντάξεων, άγρια φορολόγησή τους και άλλα νεοφιλελεύθερα «πολιτισμένα» μέτρα σε βάρος τους.                                                                                                 
Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι μικρομεσαίοι, δεν είμαστε οικονομολόγοι ή μαθηματικοί, για να κρίνουμε ένα επιστημονικό έργο, μια οικονομική θεωρία, βραβευμένη μάλιστα και με το Νόμπελ.                                                                 .                                               
Όμως από την εφαρμογή της στην πράξη, βγαίνουν τα ασφαλή συμπεράσματα, για την επαλήθευση της ή όχι.                                                                                                                       
Και το ερώτημα εν προκειμένω είναι κατά πόσο η θεωρία του Φρίντμαν, είναι εφαρμόσιμη στην πράξη και αν η εφαρμογή της, υπηρετεί τους πολλούς ανθρώπους ή ισχύει μόνο για τους λίγους προνομιούχους των μεγάλων αγορών;                                                                                           
Αυτή την διαπίστωση, οι λαοί έχουν την δυνατότητα να την κάνουν και την κάνουν με την διαίσθηση που διαθέτουν, αλλά και μέσα από την καθημερινότητα τους.                                                                                          
Και η  κρίση της λαϊκής πλειοψηφίας εκφράζεται και διαμορφώνεται συνήθως με τις λαϊκές κινητοποιήσεις και τα αποτελέσματα εκλογών, αν βέβαια αυτές είναι ελεύθερες.  
Η νέα Ελληνική κυβέρνηση ευρείας αποδοχής, έχει καθήκον και υποχρέωση, παρά τις λυσσαλέες επιθέσεις των νεοφιλελεύθερων ακροδεξιών οικονομικών τεχνοκρατών της Ε.Ε., για εφαρμογή του απάνθρωπου δόγματος του Φρίντμαν, να απαγκιστρωθεί από τον αέναο φαύλο κύκλο, της δανειοκρατικής ασφυξίας, με τα ισοδύναμα μέτρα, τα ατελέσφορα θανατηφόρα “εργαλεία” της, τους αριθμούς και την αντισυνταγματική επιτήρηση των κατασκοπευτικών αλλοδαπών συμφερόντων, σε βάρος της χώρας μας και του λαού μας.                                                                                                         
Η έστω και εθελοντική παράδοση απόρρητων  εγγράφων και πληροφοριών, σε εκπροσώπους άλλων χωρών και συμφερόντων, αποτελεί εκτροπή και αξιόποινη πράξη, ακόμα και αν οι πληροφορίες παραδίδονται σε υποθετικά συμμαχικές  χώρες.

                                                                                                                            isidner

Δεν υπάρχουν σχόλια: